Mikropale iniekcyjne

Mikropalami określa się pale, których średnica jest mniejsza niż 300mm. Zazwyczaj średnica mikropali zawiera się pomiędzy 100 a 300mm. Mikropale mogą być wykonywane w różnych technologiach: przy użyciu systemu żerdzi, łączników i koronek, które po wywierceniu mikropala pozostają w gruncie stanowiąc jego zbrojenie. Można również używać żerdzi i koronek wiertniczych wielokrotnie, usuwając je z gruntu każdorazowo po wywierceniu mikropala. Zbrojenie stanowią wtedy odpowiednio dobrane profile stalowe lub kosze z prętów zbrojeniowych. Do wykonania mikropali stosuje się lekki i mały sprzęt wiertniczy, co umożliwia pracę w miejscach gdzie istniejąca infrastruktura ogranicza przestrzeń roboczą (wnętrza budynków, gęsta zabudowa, wąskie przejazdy).

Zaletami zastosowania systemu samowiercącego zbrojenia są:

  • połączenie w jednym procesie technologicznym wiercenia, iniekcji oraz instalacji zbrojenia, co pozwala na szybszą realizację zadania,
  • pełna weryfikowalność założeń projektowych na etapie wykonawstwa, jako że technologia systemu żerdzi samowiercących jest przyjazna podczas projektowania i daje możliwość precyzyjnego obliczenia osiadań.

Proces technologiczny wykonania mikropali niezależnie od tego czy stosujemy system zbrojenia samowiercącego czy żerdzie wiercące jest podobny i przebiega następująco: w trakcie wiercenia podaje się jako płuczkę zaczyn cementowy o stosunku wodno-cementowym W/C = ok. 0,7. Zaczyn podawany wewnętrznym otworem żerdzi, jest wytłaczany do otworu wiertniczego poprzez otwory w końcówce wiertniczej. Ciśnienia podawania płuczki zawierają się w przedziale 5-20 bar zależnie od warunków gruntowych i technicznych (długość mikropala). Wiercenie odbywa się bez rur osłonowych. Po wwierceniu każdej żerdzi, należy powtarzać ruch przewodu wiertniczego (góra-dół) z zachowaniem obrotów i podawania płuczki cementowej. Po osiągnięiu zadanej głębokości rozpoczyna się iniekcję końcową. Poprzez obracający się przewód wiertniczy tłoczony jest iniekt końcowy – zaczyn cementowy o stosunku W/C = 0,4. Ciśnienia iniekcji końcowej wynoszą zazwyczaj 20-40 bar (zależne od warunków gruntowych i technicznych). Otwór jest cementowany od dna do wierzchu. Proces wykonywania mikropala należy uznać za zakończony w momencie pojawienia się iniektu końcowego u wierzchu otworu. Cały zestaw pozostaje w otworze i pełni funkcję zbrojenia mikropala.

Po upływie ok. 30 min. od iniekcji końcowej możliwe jest przeprowadzenie iniekcji wtórnej poprzez dotłoczenie wnętrzem żerdzi dodatkowej ilości iniektu. Iniekcję wtórną stosuje się w przypadku dużych ucieczek iniektu tzn. gdy ilość wtłaczanego iniektu końcowego przekracza 4x objętość iniektu niezbędną do wypełnienia otworu.

W przypadku wykonywania mikropali w ośrodku w pełni nawodnionym (poniżej zwierciadła wody gruntowej) zaczyn cementowy do wykonania iniekcji końcowej należy sporządzić z użyciem dodatku UWC11 w ilości 1%.

 

Wstecz

Powrót do technologii